Po-oups μοναδικά έργα τέχνης από πηλό !


H Πόπη είναι 31 χρονών , μεγάλωσε και ζει στην Αθήνα και από τότε που θυμάται τον εαυτό της αυτό που της άρεσε πάντα ήταν η ζωγραφική. Μεγαλώνοντας μαζί με εκείνη , μεγάλωνε και αυτό το μικρόβιο της τέχνης-τεχνικής , και ήθελε να μάθει τα πάντα για τα χρώματα και κυρίως για τις καρικατούρες και τα κομικς .

Πάντα κουβαλούσε μαζί της ένα μπλοκ , ένα μολύβι και μια γόμα. Ακόμα και όταν έπρεπε να πάνε διακοπές οικογενειακώς , πρώτα έφτιαχνε μια τσάντα με τα σχεδιαστικά της, τα οποία διπλοτσέκαρε πριν αναχωρήσουμε , ώστε να μην έχει ξεχάσει κάτι και έπειτα έφτιαχνε τη βαλίτσα με τα ρούχα της όπου πάντα κάτι θα ξεχνούσε.


Προσπάθησε να μπει μέσω πανελληνίων σε κάποια σχολή γραφιστικής αλλά δυστυχώς για εκείνη δεν τα κατάφερε και έτσι με πολύ κόπο και καμία επαφή με το αντικείμενο κατάφερε να τελειώσει το τμήμα Ηλεκτρονικής του ΤΕΙ Πειραιά και στη συνέχεια με ακόμα περισσότερο κόπο έκανε ένα μεταπτυχιακό στο Χαροκόπειο πάνω στην Πληροφορική και την Τηλεματική.


Όμως δεν ήταν ευτυχισμένη …Έκανε διάφορα πράγματα αυτό το διάστημα όχι τόσο σχετικά με τη ζωγραφική όπως graffiti , κοσμήματα με fimo , κοσμήματα με καπάκια μπύρας και υγρό γυαλί , μακραμε , τα οποία τα βαριόταν γρήγορα .

Έτσι μια μέρα αποφάσισε να συνεχίσει από εκεί που είχε ξεκινήσει , το σχέδιο με το χαρτί και το μολύβι. Ψάχνοντας να βρει κάποιον να της μάθει σχέδιο, μια μέρα τυχαία μπαίνοντας σε ένα μαγαζί με είδη σχεδίου παρατήρησε μια ανακοίνωση ότι γίνονται διάφορα σεμινάρια .

Ρώτησε αν έχουν για το συγκεκριμένο ύφος που αναζητούσε και η απάντηση ήταν αρνητική . Όμως επέμειναν να μείνει να γνωρίσει την κοπέλα που έκανε τα μαθήματα και να παρακολουθήσει το σεμινάριο που είχαν εκείνη τη μέρα .

Έτσι με τα πολλά πείστηκε και γνώρισε έναν εκπληκτικό άνθρωπο, μια εξαιρετική καλλιτέχνη την Αγγελική, που έγινε η δασκάλα της και μια πολύ αγαπημένη της φίλη . Βέβαια στην αρχή δεν της άρεσαν αυτά που της είπε γιατί πρώτον την προσγείωσε στην πραγματικότητα και δεύτερον της άλλαξε ειδικότητα…!!

Βλέποντας πράγματα που είχε κάνει κατά καιρούς και βάζοντάς την να σχεδιάσει κάτι, εκείνη τη στιγμή της είπε ότι χρειάζεται δουλίτσα στο σχέδιο και πως είναι πάρα πολύ καλή στον πηλό και πως θα έπρεπε να δώσει την προσοχή της εκεί και να το εξελίξει .

Μέχρι να φτάσει στο σπίτι της σε όλη τη διαδρομή σκεφτόταν τι ακριβώς είχε γίνει ? Αυτό που της άρεσε και ήθελε και προσπαθούσε να είναι η καλύτερη δεν είναι ο τομέας της ? Και είναι καλή στον πηλό που ασχολήθηκε μόνο λίγους μήνες? Κατέρρευσαν τα πάντα !!

Δεν ήξερε που να στοχεύσει ! Έκανε τόσο λάθος όλα αυτά τα χρόνια?

Αρχίζει λοιπόν να κάνει σχέδιο με την Αγγελική και παράλληλα να δουλεύω και με τον πηλό και μετά από κάποιους μήνες ο στόχος της ήταν πάλι απέναντι της και με καθημερινή προσπάθεια και μεράκι ερχόταν όλο και πιο κοντά !


Κάπως έτσι άρχισαν να δημιουργούνται αυτά που θα μας παρουσιάσει και οφείλει ένα τεράστιο ευχαριστώ στην αγαπημένη της φίλη και δασκάλα την Αγγελική που την κατεύθυνε και συνεχίζει να το κάνει και την καθησύχασε λέγοντάς της ότι όλοι οι μεγάλοι γλύπτες ξεκίνησαν ως ζωγράφοι και έχοντας αυτές τις γνώσεις μετεξελίχθηκαν σε γλύπτες . Έτσι και εκείνη μπορεί να κοιμάται ήσυχη!


Τα αντικείμενα λοιπόν που φτιάχνει είναι μολυβοθήκες , μαυροπίνακες ,καθρέφτες, κρεμάστρες , βάσεις για κινητά , κουτιά αποθήκευσης , φωτιστικά ,με ανακυκλώσιμα  υλικά ( όπως πλαστικά ή γυάλινα μπουκάλια , αλουμινόχαρτο , βαζάκια από μαγιονέζες, μαρμελάδες , καλαμάκια που πίνουμε καφέ, ηλεκτρολογικά καλώδια , βάσεις από καφέ που παίρνουμε στο χέρι )  τα οποία τα χρησιμοποιεί ως καλούπι και έπειτα τα »ντύνει» με τον πηλό και ανάλογα με τι χρήση που θέλει να έχουν τα περνάει με βερνίκι ή υγρό γυαλί.

Μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι απευθύνονται μόνο σε παιδιά αλλά πιστεύει ( εννοείται πως το βλέπω και εγώ ακριβώς με τον ίδιο τρόπο σκέψης της Πόπης ) ότι απευθύνονται σε όλους όσους μεγάλωσαν απότομα , σε όλους όσους μεγάλωσαν χωρίς να το θέλουν γιατί έτσι »πρέπει» και σε όλους όσους έχουν κρύψει βαθιά την παιδικότητα τους , την φαντασία τους , τη δημιουργικότητα τους , τον αυθορμητισμός τους , το χαμόγελό τους , το δικαίωμά τους να ονειρεύονται , γιατί οι συνθήκες που βιώνουμε οι περισσότεροι είναι δύσκολες.
Είναι αντικείμενα που δημιουργεί με πολύ πολύ πολύ αγάπη , απεριόριστο μεράκι , θετική ενέργεια και ελπίδα !


Συνθέτουν όλα ένα παραμυθένιο κόσμο , τον κόσμο της Πόπης…

Κλείνοντας αυτό το άρθρο θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ την Πόπη για τις υπέροχες πληροφορίες που μοιράστηκε μαζί μας και την γνωρίσαμε μέσα από αυτό .

Κατηγορίες:Χωρίς κατηγορία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: