Ο φαύλος κύκλος της βιασύνης !

Ο άνθρωπος κάνει πάντα το αντίθετο . Βιάζεται να μεγαλώσει και στη συνέχεια ανατρέχει στο παρελθόν της παιδικής του ηλικίας . Θυσιάζει την υγεία του χάριν των χρημάτων και στη συνέχεια σπαταλάει τα χρήματα για να βελτιώσει την υγεία του . Προβληματίζεται σχετικά με το μέλλον με τέτοια ανυπομονησία ώστε να αγνοεί το παρόν κι εξαιτίας αυτού δεν έχει ούτε παρόν ούτε μέλλον . Ζει με τέτοιο τρόπο λες και δε θα πεθάνει ποτέ και πεθαίνει σαν να μην έχει ζήσει ποτέ .

Αυτή η παράγραφος πραγματικά με συγκλόνισε γιατί είναι κάτι που ισχύει και το κάνω και εγώ , για να το καταστήσω περισσότερο κατανοητό έχει τύχει να πω άντε να περάσει και αυτή η  ώρα της ημέρας είτε επειδή βαριέμαι είτε για κάτι που δεν μου είναι και τόσο ευχάριστο …και μετά από καιρό σκέφτομαι και λέω μα καλά πως περνάνε τόσο γρήγορα οι μέρες? Αν κάτσεις και το καλό σκεφτείς ανυπομονούμε να τελειώσει η σημερινή μέρα να σχολάσουμε να πάμε σπίτι και ουσιαστικά κάθε μέρα κάνουμε ακριβώς το ίδιο πράγμα και όλο αυτό έχει σαν απόρροια να περνάνε οι ώρες, οι μέρες , οι μήνες και τα χρόνια φεύγουν σαν καπνός και ουσιαστικά δεν έχουμε ζήσει …ζούμε μόνο και μόνο για να ανυπομονούμε να φύγουν οι μέρες και μετά να παραπονιόμαστε πόσο γρήγορα κυλάνε. Όλη η διάρκεια της ζωής μας είναι να βιαζόμαστε , να βιαζόμαστε να τελειώσουμε το σχολείο , τις σπουδές , να παντρευτούμε , να κάνουμε παιδιά και μετά αφού τα έχουμε κάνει όλα αυτά να βιαζόμαστε για τα παιδιά μας , να μεγαλώσουν και αυτά ( για να ησυχάσουμε ώστε να περάσουμε λίγο χρόνο με τον εαυτό μας ), να πάνε να σπουδάσουν , να βρουν και αυτά με την σειρά τους τον δρόμο τους .

Γενικά μεγαλώνουμε όλοι μέσα σε ένα φαύλο κύκλο !

Όσο είμαστε καλά σπαταλάμε λεφτά σε ποτά , σε τσιγάρα και δεν δίνουμε δεκάρα για την υγεία μας και μετά από λίγα χρόνια όταν θα δημιουργηθούν προβλήματα σπαταλάμε χρήματα για να μπορέσουμε να γίνουμε καλά από τις κακές συνήθειες που κάναμε !

Γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή θα φύγουμε από αυτό τον κόσμο αλλά το βλέπουμε σαν κάτι πολύ μα πολύ μακριά …έχουμε όνειρα τα οποία δεν τα πραγματοποιούμε και τα αναβάλλουμε διαρκώς , και αντί να κάνουμε πράγματα δημιουργικά προτιμούμε να μην κουραστούμε και να μένουμε αδρανείς …και όταν πια έχουμε γεράσει και δεν μπορούμε να τα πραγματοποιήσουμε σκεφτόμαστε ότι δεν έχουμε κάνει τίποτα σε ολόκληρη την ζωή μας .

Δεν ζούμε το παρόν και το τώρα παρά μόνο σκεφτόμαστε πως θα είμαστε στο μέλλον , τι πρέπει να κάνουμε για να βελτιώσουμε  την ζωή μας αλλά δεν κάνουμε τίποτα για να το βελτιώσουμε μόνο λόγια , τα οποία δεν τα κάνουμε πράξη  .

Το παραπάνω απόσπασμα είναι  του  Πάολο Κοέλιο , ένας από τους πιο διάσημους συγγραφείς της εποχής μας , ξεχωρίζει για το μοναδικό του όραμα για τον κόσμο και την ακλόνητη αισιοδοξία . Τα έργα του εμπνέουν εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο, προτρέπουν τους ανθρώπους να πιστεύουν στα θαύματα και δίνουν ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον . Μέχρι στιγμής , ο συγγραφέας έχει δημοσιεύσει πάνω από 20 βιβλία , με το πιο γνωστό να είναι «Ο Αλχημιστής» , που παρέμεινε για πολύ καιρό στην πρώτη δεκάδα των best sellers .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s