Η φωτογραφία που μου έκανε εντύπωση !

Όπως είχα πει και σε προηγούμενη ανάρτηση https://22nina.wordpress.com/2017/06/09/%CE%BF%CE%B9-2-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BD-%CE%B5%CE%BD%CF%84%CF%8D%CF%80%CF%89%CF%83/  όταν θα βρίσκω κάποιες φωτογραφίες – εικόνες από το διαδίκτυο που μου τραβάνε την προσοχή θα τις μοιραζομαι μαζί σας.  24b0c48d32986076087f3c5460f64e9f.jpg Η φωτογραφία αυτή με έκανε να σκεφτώ διάφορα σενάρια για αυτό το πιάνο. Όταν το βλέπεις φευγαλέα οι σκέψεις που μπορεί κάποιος να κάνει δεν είναι και πολύ θετικές. Αντιθέτως όταν το παρατηρήσεις , προσωπικά μου βγάζει μια σπίθα ελπίδας. Για να το καταστήσω περισσότερο σαφές, στην αρχή μου έβγαλε μια μοναξιά , μια θλίψη ακόμα και στενοχώρια…. αργότερα όμως αυτή η ασπρόμαυρη εικόνα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα ήταν σαν να απέκτησε χρώματα και όλα τα αρνητικά επίθετα να αντικαταστάθηκαν με αισιοδοξία, ελπίδα,φως και ζωντάνια. Το πιάνο θα μπορούσε να είναι εγκαταλελειμμένο μέσα σε κάποιο  παλιό σπίτι για χρόνια .Πριν όμως μείνει μόνο του παρέα με τους γκρεμισμένους  κρύους τοίχους και την ανατριχιαστική ησυχία το πιάνο είχε ζωή…. είχε μια οικογένεια που το αγαπούσε και κάθε μέρα παίζανε με τα υπέροχα πλήκτρα του . Η κυρία του σπιτιού καθώς και μητέρα των 2 μικρών κοριτσιών ήταν η αιτία που το πιάνο βρέθηκε ένα απόγευμα στο σαλόνι του σπιτιού πάνω σε ένα ακριβό χαλί . Η κυρία κάθε μέρα έπαιζε το αγαπημένο της κομμάτι και το πιάνο ήταν ευχαριστημένο που μπορούσε να προσφέρει τόση μεγάλη χαρά και ικανοποίηση σε αυτή την οικογένεια . Τα κοριτσάκια  ( που τώρα θα έχουν γίνει κοπέλες) προσπαθούσαν να ακολουθήσουν τα χνάρια της μητέρας τους ώστε να μπορέσουν και αυτές κάποια στιγμή να παίζουν τόσο μελωδικά . Μια μέρα η οικογένεια μάζεψε τα πράγματα της από το σπίτι και η πόρτα δεν ξανα άνοιξε ποτέ από τότε …. τα δάχτυλα της κυρίας και των κοριτσιών δεν ξανα ακουμπησαν τα πλήκτρα, τα γέλια δεν έκαναν αντίλαλο σε αυτό το μεγάλο σπίτι , αντιθέτως το μόνο που ακουγόταν ήταν το φύσημα του ανέμου που έμπαινε από τα σπασμένα τζάμια…Φυσικά το πιάνο δεν έπαψε ποτέ να ελπίζει … ακόμα ευελπιστεί πως θα ανοίξει η πόρτα και θα μπει η κυρία με αυτό το χαμόγελο και με τα απαλά μακριά  της δάχτυλα να  το ακουμπήσει  και να του ξαναδώσει την χαρά παίζοντας το αγαπημένο τους κομμάτι !!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s